درباره فرش پازیریک

قدیمی ترین فرش جهان با نام قالی پازیریک شناخته می شود و در واقع یک قالیچه است . قدمت این فرش به سده چهارم و پنجم پیش از میلاد باز می گردد .

نظریه های متفاوتی درباره ی تاریخچه دقیق این فرش وجود دارد . ایرانیان این فرش را با قاطعیت متعلق به ایران می دانند و همچنین باستان شناس روسی بعضی از طرح های به کار برده شده در فرش را به دوران پارت ها و ماد ها نسبت داده است که مربوط به تخت جمشید هستند .

مدارک و شواهدی نیز بر این امر دلالت دارند که این فرش به قسمت های شمالی ایران و حاشیه دریای خزر و سکایی ها تعلق دارد و به همین دلیل عده ای این فرش را ارمنی و متعلق به کشور ارمنستان می دانند .

علت نامگذاری فرش پازیریک منطقه کشف شده آن است . یک باستان شناس روسی این فرش را در دره پازیریک کشور روسیه که در رشته کوه های آلتا واقع می باشد کشف کرده است و به همین دلیل با این نام شناخته شده است .

این قالی به عنوان قدیمی ترین فرش جهان در موزه آرمیتاژ واقع در شهر سن پترزبورگ روسیه نگه داری می شود که سالانه مورد بازدید بسیاری از مردم جهان قرار می گیرد .

قالی پازیریک

این فرش در سال های ۱۳۲۶ تا ۱۳۲۸ شمسی توسط یک باستان شناس روسی به نام سرگی رودنکو در دره پازیریک کشف شده است که منجد بوده است و علت ماندگاری آن به مدت طولانی همین امر است . در کنار آن آثار باستانی دیگری هم مانند گلدان چوبی و مومیایی سکایی هم وجود داشته است .

فرش پازیریک در واقع یک قالیچه با ابعاد تقریبی مربع شکل است . ابعاد دقیق این فرش به صورت ۸۹/۱ در ۹۸/۱ متر است و در هر متر مربع آن حدود ۳۶۰۰۰۰ گره وجود دارد . در این فرش از طرح های متنوعی استفاده شده است که عبارتند از سوارکاران ، آهوان در حال چرا کردن و جانوران افسانه ای که بدن شیر و سر عقاب دارند . در حاشیه فرش از نقش و نگار گل مانند استفاده شده است .

بر اساس آزمایشات رادیو اکتیو صورت گرفته روی این فرش مشخص شده است که قدمت این فرش به سده چهار و پنج قبل از میلاد مربوط می شود اما همانطور که گفته شد بر اثر عوامل مختلفی از جمله جریانات سیاسی منطقه دقیق این فرش مشخص نشده است اما عده ای با احتمال زیاد این فرش را متعلق به ارمنستان کنونی می دانند .

هنر قالیبافی ایرانی...